پدرِمان؛ " بابایی مون "
یادت مانا، نامت جاودان، گوهرِنابِ دریایِ ادب
◇ بابایی می گفت:من مردِ کارم،
من مردِ خواب نیستم...
از بامدادِ جمعه(۱۴۰۱/۱۰/۰۹) ساعت ۴۵ : ۰۴ تاکنون بخواب رفته است!؟.
.
.
.
☆ جمله ی معروف "بابایی"
بابایی همیشه می گفت: مرا تا زنده ام دریابید
( بعدش ) اصلاً برام مهم نیست.
شیخ بهایی : زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید...
◇آتانین تکجه آدی، کل بو دونیایه دَیر
آتانین بیر نَفَسی مُلک سولیمانه دَیر
.
◇ سَـققـَلی آغ آتامیـن بیر سَـسیـنَـه ، قوربان اوُلوم
آرخامیزدان گـَلـَن اوُ کـُولگـَسیـنَـه ، قوربان اوُلوم
《آتامیـن قان اوتان اوُ سینَـه سی نَـه ، قوربان اوُلوم》
یِـری بوشدور آتامیـن ، خاطیری خُـوشدور آتامیـن
قیمَه تی چوخ آتانیـن بُـوش یِـرینَـه ، قوربان اوُلوم》
.
.
.
☆ خداوندا
آرامشی عطا فرما
تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم
شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم
و دانشی که تفاوت این دو را بدانم
● در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
ما خود به چشمِ خویشتن دیدیم که جانِ مان (بابایی) می رود
.
.
○ مرگ چیه بابایی!؟.
ما همون موقع که رفتنت رو با چِشم هامون دیدیم
صدامون در نیومد؛
همونجا مُردیم...
● یک جهان عشق نهان است اینجا
○ به خاک نَه ،
به باد نَه ،
تو را به دل سپرده ایم "بابایی"...
● ای دریغا...
چه گلی ریخت بخاک
چه بهاری پژمرد
چه دلی رفت به باد
چه چراغی افسرد
چه کسی باور داشت
که گلِ پر نفسِ باغِ بهار؛
" بابایی "
ناگهان خواهد پژ-مُرد...
بانگ خون در دل ریشِ ما برخاست
پر شدیم از فریاد
دلِ ما بود که بر خاک افتاد...
《 هر شب این دلهره طاقت سوز
خوابِ ما از دیده ربود
هر سحر چشم گشودیم
نگران چه خبر خواهد بود ؟
سرنوشت دلِ ما بود درین بیم و امید ...》
○ صبر بسیار بباید پدرِ پیرِ فلک را
تا دگر مادرِ گیتی چو "بابایی" فرزند بزاید
● بابایی؛ آزاد انسان
آز یاشا
آزاد یاشا
انسان یاشا